โรคหวัดติดต่อ

โรคหวัดติดต่อเป็นโรคธรรมดาอีกโรคหนึ่ง ที่ผู้เลี้ยงไก่ทั่ว ๆ ไปควรหาทางป้องกันควบคู่กันไป โดยเฉพาะเล้าไก่ที่มีโรงเรือนที่ไม่เหมาะสม ระบบการถ่ายเทอากาศไม่ดีเท่าที่ควร ตามธรรมดาโรคหวัดมักจะระบาดรุนแรงในฤดูร้อนมากกว่าฤดูอื่น แม้ว่าโรคนี้จะไม่ทำอันตรายไก่ให้ถึงตายได้ก็ตาม แต่จะทำให้สุขภาพของไก่ไม่สมบูรณ์เต็มที่ อาจมีโรคอื่นแทรกได้ง่ายมาก ถ้าไก่ตัวใดตัวหนึ่งเป็นโรคนี้เกิดขึ้นจะทำให้โรคระบาดติดต่อกันได้เร็วมาก อาจติดต่อจากการกินอาหาร และน้ำร่วมกัน นอนร่วมกัน การเจริญเติบโตของไก่จะชะงักทันที น้ำหนักจะลดลงเสียเวลาเลี้ยงเพิ่มขึ้น ควรหาทางป้องกันด่วน

อาการที่ไก่ป่วยมักมีอาการแตกต่างกัน แล้วแต่จะเป็นโรคชนิดอ่อนหรือชนิดรุนแรง อาการของหวัดที่สังเกตได้ง่าย ๆ คือมีน้ำมูกใส ๆ ไหลออกมาทางจมูก น้ำตาไหลเล็กน้อย ต่อมาน้ำมูกจะค่อย ๆ ข้นเปลี่ยนเป็นสีเหลืองจับเป็นคราบอยู่ที่รูจมูกทั้งสองข้าง ไก่แสดงอาการหายใจลำบาก หายใจดัง โดยเฉพาะเวลากลางคืนจะได้ยินชัดเจน หรือมีอาการไอหรือจามบ่อย ๆ ถ้าเป็นอย่างรุนแรงไก่จะแสดงอาการหน้าและตาบวม ตาบวมปิด น้ำตาไหลมาก ถ้าไม่ได้รับการรักษาให้หายขาดได้ จะมีก้อนหนองสีเหลืองคล้ายเนยแข็งเกิดขึ้นที่แยงหัวตา และในช่องปาก และอาจทำให้ไก่ตาบอดได้ เมื่อเชื้อหวัดตกลงไปในลำไส้ไก่อาจมีอาการท้องร่วงเล็กน้อย ถ้ากรงไก่มีความอบอุ่นไม่พอ มีลมโกรกแรง ๆ ในตอนกลางคืน จะทำให้ไก่ตายด้วยโรคนิวมอเนียหรือปอดบวม อาการดังกล่าวจะทำให้ไก่ซึม ไก่ไม่กินอาหาร ค่อย ๆ ผอมลงหรือแคระแกรน และถ้ามีโรคอื่นมาแทรกในระยะนี้อาจทำให้ไก่ตายได้ การควบคุมรักษา โดยที่โรคหวัดไม่มียาหรือวัคซีนเฉพาะสำหรับป้องกัน การรักษาถ้าได้รีบลงมือเสียแต่เมื่อไก่เริ่มแสดงอาการป่วยให้เห็นก็จะได้ผลดี ขั้นแรกให้รีบคัดเอาไก่ที่ป่วยออกจากเล้าทันที ทำการรักษาต่างหาก จะช่วยลดการติดต่อของโรคไปยังตัวอื่นได้มาก อย่างให้เล้าแฉะ อย่าให้ไก่อยู่แน่นเกินไป ให้มีระบบถ่ายเทอากาศได้ดี ไม่ร้อนหรือเย็นจัดเกินไป พร้อมกันนี้ให้เพิ่มวิตามินเอลงในอาหารตามสมควร ส่วนยาที่ได้ผลดีในการรักษา คือ ยาซัลฟาโทอาโซนผสมน้ำหรืออาหารให้กิน สำหรับตัวที่แสดงอาการป่วยชัดเจน การใช้เสต็ปโตมัยซินฉีดเข้ากล้ามเนื้อวันละครั้ง ติดต่อกันสามวันนับว่าได้ผลดีมากสำหรับโรคหวัดของไก่